Midzomer/Sint Jansfeest

Midzomer is de langste dag van het jaar. Het is een keerpunt, net als Midwinter. Bij het vieren van dit keerpunt was de traditie, die het feest op 24 juni had bepaald, belangrijker dan de wetenschap dat het solstitium hier in de loop der eeuwen steeds verder van afdwaalde. Het Sint-Jansfeest heeft vanaf de zesde eeuw midzomergebruiken naar zich toe getrokken en ertoe bijgedragen het Midzomerfeest door de eeuwen heen op dezelfde datum te houden. Ook bij andere gelegenheden komen sporadisch midzomergebruiken voor, maar in heel Europa is 24 juni altijd de belangrijkste datum geweest en gebleven.

Op deze dag herdenken de rooms-katholieken de geboortedag van Johannes de Doper, de profeet die Jezus in de rivier de Jordaan doopte. Johannes de Doper werd onthoofd op het moment dat Jezus werkzaam werd en verkondigde: “Kom tot inkeer!”. Op de avond van Sint Jan kwamen vroeger buurtgenoten bij elkaar en maakten met zijn allen een groot vuur. Men zong en danste en de moedigsten sprongen over het vuur heen. Als een jongen en een meisje hand in hand over het vuur sprongen, was hun band voor eeuwig verzegeld. Met Sint Jan was het voor vrouwen mogelijk een vrijer te vinden. In de zeventiende eeuw was het gebruikelijk bloemen aan de huizen te hangen of boven de straat en ’s avonds feest te vieren met elkaar. Jongens en meisjes trokken gearmd door het dorp. Wist de vrouw een man te strikken dan werd deze “mijn Sint Jan” genoemd.

Midzomernacht

De Midzomernacht / Sint-Jansnacht met de daarop volgende ochtend werd algemeen gezien als een magische tijd, waarin het onmogelijke mogelijk werd. De kerk heeft enerzijds geprobeerd het Midzomerfeest te kerstenen in de Sint-Jansviering. Anderzijds werd door de eeuwen heen voortdurend gewaarschuwd tegen de gevaren van heksen en demonen die in deze magische nacht maar al te gemakkelijk hun slag slaan.

Wereldhumanismedag

Op 21 juni wordt Wereld Humanisme Dag gevierd. Deze datum (de langste dag van het jaar) is uitgeroepen tot de “internationale dag van het humanisme” als een uiting van levensoptimisme. De dag wordt door humanistische groepen overal ter wereld gevierd.

Wereldhumanismedag werd in 2013 voor het eerst landelijk gevierd door de humanistische organisaties, die evenementen door het hele land organiseren.

Op www.wereldhumanismedag.nl is hierover meer informatie te vinden.

Sacramentsdag

Sacramentsdag (Corpus Christi) wordt gevierd op de tiende dag na Pinksteren. De rooms-katholieken vieren hiermee de instelling van de eucharistie. Ze eten op deze dag brood en drinken wijn. Het brood verwijst naar Jezus’ lichaam, de wijn naar het bloed dat Jezus offerde omwille van het heil van de mensen.

Pinksteren (2e Pinksterdag)

Tien dagen na Hemelvaartsdag, en dus vijftig dagen vanaf Pasen, herdenken christenen hoe de discipelen van Jezus de Heilige Geest ontvingen. Er verschenen vlammen boven hun hoofden en ze konden nu zieken genezen in naam van Jezus en Gods boodschap in andere talen verspreiden. Tevens wordt de geboorte van de (katholieke) kerk herdacht. In tegenstelling tot Kerstmis en Pasen kent Pinksteren tegenwoordig geen wereldse uiterlijkheden meer. Pinksteren wortelt in het joodse Wekenfeest. Oorspronkelijk was het een dankfeest voor de binnengehaalde oogst; zeven weken is de tijd die het zaad nodig heeft om te ontkiemen, groeien, bloeien en vrucht te dragen.  In de 2de eeuw na Christus kwam de nadruk te liggen op het herdenken van het verbond tussen God en Israël, de gebeurtenis bij de Sinai, toen God aan Mozes de wet gaf.  De christenen namen deze feestdag over om de nederdaling van de Heilige Geest over de apostelen te gedenken. De christenen zagen een parallel: met Pinksteren is het de Geest van Christus die de nieuwe wet geeft en die de christenen (uit joden- en heidendom) verenigt tot een nieuw volk van God. Omdat het joodse Wekenfeest – als men de eerste en de laatste dag van een periode meetelt – de vijftigste dag was, noemde men het in het Grieks ook Pentekostè, wat ‘vijftig’ betekent. Het woord Pinksteren is hiervan afgeleid.

Sjawoeot (Wekenfeest)

Sjawoeot (ofwel het Wekenfeest) is het tweede van de drie grote feesten met zowel historische als agrarische betekenis (de andere twee zijn Pesach en Soekot). In de agrarische betekenis gedenkt het de tijd waarop de eerste vruchten geoogst werden en naar de Tempel werden gebracht. In die betekenis staat het feest bekend als Chag ha-Bikkoerim (het Feest van de Eerste Vruchten). Historisch gezien gedenkt het de gebeurtenis dat de Tora op de berg Sinaï gegeven werd, en in die betekenis is het feest ook bekend onder de naam Zeman Matan Torateinoe (het Tijdstip van het Geven van onze Tora). Werk is niet toegestaan op Sjawoeot (net als op de eerste en laatste dagen van Pesach en Soekot) en het is gebruikelijk om de hele eerste nacht van Sjawoeot op te blijven en Tora te leren, om daarna zo vroeg mogelijk ’s ochtends het ochtendgebed te zeggen. Traditioneel worden op Sjawoeot gerechten met melkproducten gegeten.

Sjawoeot (Wekenfeest)

 

Vanavond begint Sjawoeot. Sjawoeot (ofwel het Wekenfeest) is het tweede van de drie grote feesten met zowel historische als agrarische betekenis (de andere twee zijn Pesach en Soekot). In de agrarische betekenis gedenkt het de tijd waarop de eerste vruchten geoogst werden en naar de Tempel werden gebracht. In die betekenis staat het feest bekend als Chag ha-Bikkoerim (het Feest van de Eerste Vruchten). Historisch gezien gedenkt het de gebeurtenis dat de Tora op de berg Sinaï gegeven werd, en in die betekenis is het feest ook bekend onder de naam Zeman Matan Torateinoe (het Tijdstip van het Geven van onze Tora). Werk is niet toegestaan op Sjawoeot (net als op de eerste en laatste dagen van Pesach en Soekot) en het is gebruikelijk om de hele eerste nacht van Sjawoeot op te blijven en Tora te leren, om daarna zo vroeg mogelijk ’s ochtends het ochtendgebed te zeggen. Traditioneel worden op Sjawoeot gerechten met melkproducten gegeten.

 

Pinksteren (1e Pinksterdag)

Tien dagen na Hemelvaartsdag, en dus vijftig dagen vanaf Pasen, herdenken christenen hoe de discipelen van Jezus de Heilige Geest ontvingen. Er verschenen vlammen boven hun hoofden en ze konden nu zieken genezen in naam van Jezus en Gods boodschap in andere talen verspreiden. Tevens wordt de geboorte van de (katholieke) kerk herdacht. In tegenstelling tot Kerstmis en Pasen kent Pinksteren tegenwoordig geen wereldse uiterlijkheden meer. Pinksteren wortelt in het joodse Wekenfeest. Oorspronkelijk was het een dankfeest voor de binnengehaalde oogst; zeven weken is de tijd die het zaad nodig heeft om te ontkiemen, groeien, bloeien en vrucht te dragen.  In de 2de eeuw na Christus kwam de nadruk te liggen op het herdenken van het verbond tussen God en Israël, de gebeurtenis bij de Sinai, toen God aan Mozes de wet gaf.  De christenen namen deze feestdag over om de nederdaling van de Heilige Geest over de apostelen te gedenken. De christenen zagen een parallel: met Pinksteren is het de Geest van Christus die de nieuwe wet geeft en die de christenen (uit joden- en heidendom) verenigt tot een nieuw volk van God. Omdat het joodse Wekenfeest – als men de eerste en de laatste dag van een periode meetelt – de vijftigste dag was, noemde men het in het Grieks ook Pentekostè, wat ‘vijftig’ betekent. Het woord Pinksteren is hiervan afgeleid.

Sjawoeot (Wekenfeest)

 

Sjawoeot (ofwel het Wekenfeest) is het tweede van de drie grote feesten met zowel historische als agrarische betekenis (de andere twee zijn Pesach en Soekot). In de agrarische betekenis gedenkt het de tijd waarop de eerste vruchten geoogst werden en naar de Tempel werden gebracht. In die betekenis staat het feest bekend als Chag ha-Bikkoerim (het Feest van de Eerste Vruchten). Historisch gezien gedenkt het de gebeurtenis dat de Tora op de berg Sinaï gegeven werd, en in die betekenis is het feest ook bekend onder de naam Zeman Matan Torateinoe (het Tijdstip van het Geven van onze Tora). Werk is niet toegestaan op Sjawoeot (net als op de eerste en laatste dagen van Pesach en Soekot) en het is gebruikelijk om de hele eerste nacht van Sjawoeot op te blijven en Tora te leren, om daarna zo vroeg mogelijk ’s ochtends het ochtendgebed te zeggen. Traditioneel worden op Sjawoeot gerechten met melkproducten gegeten.

 

Interreligieuze kalender

juni 2022
M D W D V Z Z
« mei   jul »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930