Op deze dag wordt de feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem herdacht. De vele pelgrims, die vanwege Pesach (het joodse feest van de ongezuurde broden) in de stad waren, verwelkomden hem met palmtakken. Al in de middeleeuwen kenden veel Europese steden palmpaasprocessies, waarin Jezus’ intocht in Jeruzalem werd nagebootst. Optochten van kinderen die achter een fanfarekorps aanlopen en in hun hand een palmpasenstok houden, zijn hier een overblijfsel van. De palmpasenstokken zien er per regio anders uit, maar dragen vaak een haantje van brood, groene takjes, gekleurde eieren, slingers en kransen met snoep. Op deze dag begint voor de Christenen de Goede Week (ook wel Stille Week, Heilige Week, Grote Week of lijdensweek genoemd). Deze begint op Palm- of Passiezondag, de zesde zondag van de veertigdagentijd en eindigt met Paaszaterdag. Het doel van de Goede Week is de overweging van het lijden en sterven van Christus. De laatste dagen van de Goede Week (Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag) vormen het hoogtepunt van de voorbereiding op Pasen. De benaming “Goede” Week verwijst naar het gegeven dat de dood dankzij Jezus definitief overwonnen is. Lange tijd mochten tijdens de Goede Week – en dat gold ook voor de daarop volgende paasweek – geen zware lichamelijke werkzaamheden worden verricht. Bij het begin van de Goede Week (op Palmzondag) is er de palmwijding. Deze herinnert aan het gejuich waarmee men Jezus bij zijn intocht ontving.

In maart/april wordt Ramnavmi gevierd, de geboortedag van Rama. Hij was de incarnatie van god Vishnu als een perfecte mens. Rama werd in de stad Ajodhya aan het hof van koning Dasharatha en diens vrouw Sumintra geboren. Zijn levensverhaal en heldendaden zijn door de dichter Valmiki (1e eeuw voor Chr.) beschreven in het Ramayana en later, in de 16e eeuw, door Tulsidas in de Ramcaritmanas opnieuw verteld. Valmiki schreef in het Sanskriet, de heilige taal van de hindoes en Tulsidas in het Avadhi, een van de volkstalen waaruit het moderne Hindi is ontstaan. Het voorlezen en zingen uit deze werken staat centraal op deze dag. Ram wordt door de Hindoes als ideale mens en koning beschouwd. Een ideale samenleving wordt “Ramraj” (godsrijk) genoemd. Op Ramnavmi vinden in tempels speciale diensten plaats.

Op deze dag herdenkt men dat de engel Gabriël aan Maria de boodschap bracht dat zij moeder zou worden van Jezus.

Op de 1ste dag van de tiende maand, viert men het Suikerfeest (Id-al-Fitr) het feest van het breken van de vasten; het einde van de Ramadan. Het exacte begin is afhankelijk van het verschijnen van de sikkel van de nieuwe maan. De hier gegeven datum is de datum van de volle dag. Het Suikerfeest begint op de dag ervoor bij zonsondergang. Het Suikerfeest, ook wel het kleine feest (Turks: Şeker Bayramı), is de uitbundigste gebeurtenis in het islamitisch jaar. Na dertig dagen overdag niet gegeten, gedronken, gerookt of gevreeën te hebben wordt de traditionele vastenmaand afgesloten.

Op de laatste dag van de vastenmaand Ramadan gaat vrijwel iedere moslim op de wereld naar een moskee voor het uitspreken van het feestgebed. Na het gebed omhelst men elkaar en kan het feest beginnen. Kinderen kussen de hand van hun ouders en brengen die naar hun voorhoofd. Het feest duurt vaak meerdere dagen, want er wordt aan veel mensen gedacht c.q. een bezoek gebracht; buren, familie, vrienden, arme mensen en ook de dode mensen worden niet vergeten. Er wordt wel gezegd dat het motto van dit feest ‘zoet eten, zoet praten’ is. Deze dag is dan ook de gelegenheid om ruzie of conflicten van de afgelopen tijd uit of goed te praten. Er mag weer overdag gegeten worden en dat wordt dan ook overvloedig gedaan.

Dit is de 27ste en allerheiligste nacht van de islamitische vastenmaand Ramadan. Ook wel genoemd ‘de waardevolle nacht’ of ‘nacht van de goddelijke beschikking’, soms ook vertaald als ‘nacht van goddelijke maat der dingen’. In deze nacht bracht de engel Jibrail de eerste openbaring van de heilige koran (het heilige boek van de moslims) over aan de profeet Mohammed.

De Biddag voor Gewas en Arbeid wordt iedere tweede woensdag van maart gevierd, met name op het platteland. Protestanten komen ’s avonds bij elkaar en bidden tot God voor het welslagen van de oogst en het werk.

In februari/maart vieren hindoes Phagua of het Holi-feest, vijf weken na het planten van de holika op Basant Panchami. Dit lentefeest is tevens het nieuwjaarsfeest van de hindoes. Op de morgen van Holi komen mensen bijeen op de plek van de veraste brandstapel. Na een gebed en het uitspreken van een zegewens voor geluk en welzijn van de gemeenschap in het nieuwe jaar, brengt men elkaar met as een eerste stip, een geluksteken (tilak), op het voorhoofd aan om elkaar vervolgens met as te bestrooien en in te wrijven ten teken dat de kwade macht overwonnen is. Hierna wordt er de hele dag, tot laat in de nacht uitbundig gefeest: gegeten, gedronken en gezongen door jong en oud samen met familieleden, vrienden en kennissen. Het is immers een volksfeest. Men besprenkelt elkaar met parfum en reukwater, bepoedert elkaar flink en begiet elkaar met allerlei vloeistof, die de in bloeistaande natuur symboliseren.

Poeriem (Lotenfeest) is gebaseerd op het verhaal en de voorschriften uit het boek Esther en wordt op de 14e en 15e dag van de maand Adar (meestal in maart) gevierd. De belangrijkste man aan het hof van de koning Achasjverosj, Haman, krijgt toestemming van de koning om alle Joden te vermoorden en door het lot valt de datum op 13 Adar. Gelukkig wordt dit op tijd ontdekt door de joodse man Mordechai die het doorspeelt aan zijn nichtje Esther, die tot koningin werd verkozen door de koning. Esther weet de koning te overtuigen de plannen van Haman te verijdelen. Daarom vast men op 13 Adar en viert men uitbundig feest op 14 Adar. Men leest ’s avonds en ’s ochtends de Megila (lett. rol; het boek Esther) en ratelt bij de naam van Haman zodat deze niet gehoord wordt. Men geeft geld aan de armen zodat ook zij deelhebben aan de vreugde. En aan vrienden of anderen brengt men iets eetbaars. En Poeriem is het enige feest waarop (weliswaar bescheiden) alcohol vloeit, om uiteindelijk het onderscheid tussen de goede Mordechai en de slechte Haman niet meer te zien.

Dit is de avond voor Holi, de laatste dag van de maand Phalguna oftewel de laatste dag van de hindoekalender. Op deze dag verbrandt men de tevoren geplante Holika, welke het kwade symboliseert. Het feest herinnert aan Holika, zuster van de hardvochtige koning Harnaakoes. Koning Harnaakoes liet zich als god vereren. Zijn zoon Prahlaad weigerde daaraan mee te doen, hij vertikte het een mens te aanbidden. De koning beschouwde dit als ondermijning van zijn gezag en besloot zijn zoon te doden. Hij liet hem met stenen verzwaard in zee gooien, maar Prahlaad bleef wonderwel drijven. Het lukte ook niet om hem met wapens te doden. En nadat hij levend was begraven, bleek hij na enige weken nog springlevend te zijn. Daarna nam de zuster van Harnaakoes, Holika, met de prins plaats op een brandstapel, in de mening dat vuur geen vat op haar had. Nadat het vuur de hele nacht had gebrand, bleek de vrome Prahlaad gespaard te zijn en Holika verbrand. Tijdens de Holika-ceremonie loopt iedereen rond het vuur onder het roepen van verwensingen aan het kwaad. Ook werpt men rijstkorrels, aarde en stenen in het vuur om alle slechte gedachten en gewoonten te verbranden.

Iedere eerste vrijdag van maart gaat het gebed de wereld rond. Wereldgebedsdag wordt georganiseerd door christenvrouwen, die door gebed en actie invloed willen uitoefenen op mensen en hun omgeving. Door Wereldgebedsdag krijgt het christelijk geloof een internationale, oecumenische dimensie. Het verenigt vrouwen over de gehele wereld. Door de Wereldgebedsdag bevestigen vrouwen, dat gebed en actie onafscheidelijk zijn en dat beide invloed hebben in de wereld.