Op zondag 23 augustus 2026 stond het sportveld van V.V. Wilhelmus in Voorburg volledig in het teken van voetbal, ontmoeting en plezier. Met mooi zomerweer als decor kwamen jongeren met uiteenlopende culturele, religieuze en maatschappelijke achtergronden samen voor het toernooi van het project Voetbal verbindt. Centraal stonden jongeren met een vluchtelingenachtergrond die in verschillende COA-opvanglocaties verblijven. Veel van hen zijn minderjarig en wonen zonder hun ouders of andere familieleden in Nederland.
| Stichting Even Anders heeft met een financiële bijdrage geholpen om dit project mogelijk te maken. Daarmee werd enerzijds geïnvesteerd in sportmaterialen, kleding en praktische voorzieningen, met als doel om vooral te investeren in ontmoeting, zelfvertrouwen, vriendschap en wederzijds begrip. |
Vanaf het eerste fluitsignaal zat de sfeer er goed in. Er werd fanatiek gevoetbald, maar sportiviteit en respect stonden steeds voorop. Tussen de wedstrijden door werd er gelachen, gedanst, gegeten en gedronken en ontstonden er vanzelf gesprekken tussen mensen die elkaar anders waarschijnlijk niet snel zouden ontmoeten.
Juist daarin lag de kracht van deze middag. Op het veld deden afkomst, taal en levensbeschouwing er even niet toe. Voetbal vormde de gemeenschappelijke taal. Jongeren speelden samen, vierden doelpunten en leerden elkaar op een ongedwongen manier kennen. Competitie en verbinding gingen daarbij mooi hand in hand.
Bekijk sfeermipressie:
Link naar video: https://www.youtube.com/shorts/BuMJwUQplks
Een gemeenschap waarin iedereen welkom is
Het voetbalproject komt voort uit het Hand-in-Hand Refugee Project van de Church of Our Saviour. Deze internationale, Engelstalige kerkgemeenschap bestaat uit mensen afkomstig uit ongeveer tachtig verschillende landen. Vanuit die grote diversiteit ontstond tien tot twaalf jaar geleden de wens om vluchtelingen in en rond Den Haag een gevoel van gemeenschap en verbondenheid te bieden.
Sjaak de Boer, pastoor van de Church of Our Saviour, ziet vriendschappen ontstaan en onderlinge banden steeds sterker worden. “We noemen mensen vluchtelingen of gasten, maar hier doen zulke labels er niet toe,” vertelt hij. “Hier is iedereen gelijk en wordt iedereen als waardig behandeld.” Die gelijkwaardigheid werd voor hem heel concreet zichtbaar bij het uitdelen van de shirts, broeken, voetbalschoenen en sokken. Het geluk van de jongeren liet zien hoeveel het betekent om allemaal dezelfde aandacht en behandeling te krijgen.
Sjaak sprak daarnaast zijn grote waardering uit voor de vrijwilligers, die hij “de motor van het project” noemt. Hij wees daarbij onder anderen op Dianne, die zich naast haar veeleisende werk als advocaat bij het Internationaal Strafhof met hart en ziel voor de jongeren inzet. “Dat is de magie van zo’n dag: status valt volledig weg en iedereen is bezig met hetzelfde goede doel. Dan ontstaat er even een wereld waar je blij van wordt.”
Dianne Luping, coördinator van de werkgroep Justice & Peace van de Church of Our Saviour, raakte ongeveer twee jaar geleden betrokken bij een opvanglocatie voor minderjarige vluchtelingen die zonder hun ouders in Nederland verblijven. Zij stelde voor om op zondag samen te gaan voetballen. Wat begon met ongeveer elf spelers, groeide uit tot een wekelijkse activiteit met gemiddeld zestig tot tachtig deelnemers uit verschillende opvanglocaties.
Bij de verdere ontwikkeling van het voetbalproject zijn ook vijf deelnemers aan Emoena betrokken. Emoena is een leergang aan de Vrije Universiteit waarin leiderschap, diversiteit en zingeving samenkomen. Vanuit de opdracht om een ‘cadeau aan de samenleving’ te geven, kozen zij ervoor dit bestaande initiatief te versterken en te helpen verbreden. Het doel is niet alleen jongeren uit verschillende opvanglocaties samen te brengen, maar ook verbinding te creëren met jongeren uit de internationale kerkgemeenschap en de omgeving.
Volgens Dianne is juist in een tijd waarin tegenstellingen in de samenleving steeds scherper lijken te worden, zo’n plek van grote betekenis:
“Het is belangrijk dat zij hier vriendschap en een gevoel van verbondenheid ervaren. Dat er een plek is waar ze kunnen voetballen, ontspannen en gewoon even jong kunnen zijn. Een plek waar ze merken dat er mensen zijn die om hen geven.”
Voor veel deelnemers is de zondagmiddag inmiddels uitgegroeid tot een vast moment om naar uit te kijken. In en rond de opvanglocaties zijn lang niet altijd geschikte plekken aanwezig om te sporten of samen te komen. Het voetbalveld biedt hun de ruimte om plezier te maken, spanning los te laten en onderdeel te zijn van een team en een gemeenschap. Ook voor Dianne zelf vormen de voetbalmiddagen een van de hoogtepunten van haar week. Zij ziet hoe deelnemers door het voetballen ontspannen, opener worden en nieuwe contacten aangaan.
De schakel tussen de opvanglocatie en het voetbalveld
Een belangrijke schakel tussen de COA-opvanglocaties en het voetbalproject is Iddo Geerse. Sinds begin 2025 werkt hij op de COA-locatie in Scheveningen, waar minderjarige vluchtelingen zonder hun ouders verblijven. Via Dianne raakte hij betrokken bij de wekelijkse voetbalmiddagen. Sindsdien heeft hij veel jongeren enthousiast gemaakt om iedere zondag mee te doen.
Bij de organisatie van het toernooi vormde Iddo samen met Dianne en Paulien het coördinerende team. Hij hield zich onder meer bezig met de samenstelling van de teams, het poule- en speelschema en de inzet van scheidsrechters vanuit het COA. Zijn ervaring met de doelgroep hielp om de wedstrijden goed te begeleiden en ervoor te zorgen dat iedereen aan spelen toekwam. De shirts met de naam COA United droegen bovendien bij aan het gevoel dat de jongeren, ondanks hun verschillende opvanglocaties en achtergronden, samen één team vormden.
De reacties na afloop maakten voor Iddo duidelijk hoeveel de dag voor de deelnemers betekende. Verschillende jongeren vertelden hem dat zij enorm hadden genoten en dankbaar waren dat het toernooi was georganiseerd. Hun belangrijkste vraag was dan ook: wanneer doen we dit opnieuw?
Even ontspannen én gezien worden
Ook Paulien Matze, voorzitter van Stichting Even Anders, benadrukte hoe belangrijk deze middag voor de jongeren is. Een groot deel van de deelnemers bestaat uit minderjarige asielzoekers die zonder ouders of andere familieleden in Nederland verblijven. Zij wonen verspreid over verschillende COA-opvanglocaties, vaak onder moeilijke omstandigheden en in onzekerheid over hun toekomst.
“Zo’n voetbalmiddag biedt deze jongens een moment waarop ze blij kunnen zijn en even kunnen ontspannen,” vertelde Paulien. “Ze kunnen bewegen en sporten, wat goed is voor lichaam, geest en ziel. Tegelijkertijd ontmoeten ze jongeren uit andere opvanglocaties en jongens van de Church of Our Saviour. Maar misschien nog wel het belangrijkste is dat ze ervaren dat ze gezien en gehoord worden en dat er aandacht voor hen is.”
Die ontmoeting was deze zondag duidelijk zichtbaar. De jongeren kwamen niet alleen samen om tegen elkaar te voetballen, maar juist ook om mét elkaar een mooie middag te beleven. Jongens die op verschillende locaties wonen en elkaar normaal gesproken niet tegenkomen, stonden nu samen op het veld. Zo werden nieuwe contacten gelegd en sociale drempels op een natuurlijke manier kleiner.
Meer dan een toernooi
Voor de deelnemers bood het toernooi de gelegenheid om even los te komen van hun dagelijkse zorgen en vooral gewoon jongere te zijn. Tegelijkertijd kregen jongeren uit verschillende gemeenschappen de kans om elkaar voorbij bestaande beelden en vooroordelen te leren kennen.
Stichting Even Anders heeft met een financiële bijdrage geholpen om dit project mogelijk te maken. Daarmee werd niet alleen geïnvesteerd in voetbalvelden, sportmaterialen, kleding en praktische voorzieningen, maar vooral in ontmoeting, zelfvertrouwen, vriendschap en wederzijds begrip.
De bijdrage is bovendien niet alleen bestemd voor dit ene toernooi. Stichting Even Anders helpt ook de wekelijkse voetbalmiddagen gedurende het seizoen 2026–2027 mogelijk te maken. De ondersteuning wordt onder meer gebruikt voor de huur van de velden en voor shirts, voetballen, hesjes, scheenbeschermers, sokken, prijzen en medailles. Daardoor blijft het niet bij één bijzondere dag, maar krijgen de jongeren iedere zondag opnieuw een plek waar zij kunnen sporten, ontspannen en anderen kunnen ontmoeten.
Toen aan het einde van de middag het laatste fluitsignaal klonk, was de belangrijkste opbrengst niet die op het scorebord. De belangrijkste opbrengst was zichtbaar in het plezier, de ontspannen sfeer en de nieuwe contacten die op en rond het veld waren ontstaan. Deze zonovergoten zondag liet op een heel concrete manier zien wat de naam van het project belooft: voetbal verbindt.
Ook subsidie aanvragen?
Stichting Even Anders ondersteunt vernieuwende projecten die bruggen slaan tussen culturen, godsdiensten en levensbeschouwingen en bijdragen aan zingeving, inclusie en onderlinge verbondenheid. Heeft jouw organisatie een concreet initiatief dat hierbij aansluit?