Soekot (Loofhuttenfeest) is één van de drie pelgrimsfeesten (naast Pesach en Sjawoeot) en begint op de 15e van het nieuwe jaar bij volle maan. Men bouwt een soeka (loofhut) waarbij men door de dakbedekking heen de lucht moet kunnen zien. Zeven dagen woont men hierin, maar vaak eet men er vooral in.  Het volk Israël verbleef 40 jaar in de woestijn en woonde in loofhutten. Men was aangewezen op de zorg van de Allerhoogste die het volk voorzag van manna en water. Dit diepe vertrouwen viert men tijdens Soekot. Gastvrijheid staat ook tijdens dit feest hoog in het vaandel. Naast de loofhut is er de Loelav, bestaande uit 3 verschillende plantensoorten en de Etrog (citrusvrucht). De Loelav symboliseert de eenheid en verbondenheid van het Joodse volk. De Loelav wordt tijdens de diensten in de synagoge gebruikt.

Periode van twee weken in de donkere (Krisjna Paksja) helft van de maand Asvina waarin de overleden ouders en familieleden (pitries) herdacht worden. Er worden diensten en ceremonies gehouden, waarbij de dodenoffers (straaha’s) centraal staan.

Hindoes hebben verplichtingen ten opzichte van de ouders en voorouders, de Pitri-rina. De schuld aan de ouders lost men af door hen in hun oude dag te voorzien en hen te eren tijdens erediensten, poedja’s. Een restschuld lost men af met Pitri Poedja. De voorouders krijgen voedsel en bloemen als offergaven en er worden mantra’s opgezegd. De voorouders zullen dan in het komende jaar instaan voor het welzijn van hun nakomelingen.

De offerplechtigheden worden sjhraadh genoemd, wat zoveel wil zeggen als ‘eerbied’. De religieuze voorschriften luiden dat de oudste zoon de offerplicht uitvoert. Daarom is het belangrijk voor hindoes om een zoon te hebben. De zoon wordt vaak door een pandit bijgestaan.