Kwan Yin (of Guanyin) is de meest algemeen vereerde en meest populaire boeddhistische bodhisattva in China.  In Tibet wordt zij vereerd als Avalokiteshvara en wordt gezien als het vrouwelijke element van het goddelijke.  Je zou haar kunnen vergelijken met Maria uit het christendom. Ze is vaak gekleed in een wit gewaad en wordt ook wel ‘de bodhisattva die alles op de wereld ziet’ of Godin van de Genade genoemd. Men gelooft dat zij zich overal vertoont onder het volk, in verschillende gedaanten. Op haar verjaardag lossen mensen hun gelofte in, doen boete of bidden om voorspoed. Kwan Yin heeft een lange geschiedenis in de Oosterse landen. Ze zette haar leven opzij voor dienstbaarheid. Ze had de rol van bodhisattva. Dit betekent letterlijk: wezen van bodhi, of verlichting, die voorbestemd is een Boeddha te worden. Zij heeft echter de eed gedaan de kinderen van de wereld te redden. In Oosterse landen wordt zij op verschillende plaatsen verschillend afgebeeld: dan als man, dan als vrouw. Ook komt ze voor met duizend armen, wat aangeeft wat ze allemaal doet voor de mensen.

De paasperiode begint 40 dagen voor Pasen met Aswoensdag. Het uitgangspunt voor het begin van deze periode is voor de westerse christenheid de paaszondag, die valt op de eerste zondag na de volle maan na het begin van de lente (21 maart). Dit is de reden dat Pasen elk jaar op een andere datum valt. De veertigdagentijd, de voorbereidingstijd voor Pasen, is voor veel christenen een periode van versobering, vasten en bezinning. Pasen is het belangrijkste feest van de christelijke traditie. De kerkdiensten kennen in alle stromingen een grote uitbundigheid. Christenen herdenken met Pasen de herrijzenis van Jezus uit het graf op de derde dag na zijn kruisiging.

De tweede dag van de grote feesten heeft te maken met de wens altijd samen te vallen met de viering in Jeruzalem. Door de tweede dag is er – gezien het tijdsverschil – altijd een overlapping met het Joodse paasfeest Pesach.

Pasen was vroeger ook een seizoensgebonden landbouwfeest. Het markeerde het begin van de lente en het einde van een tijd van schaarste, die heerste als de voorraden van de winter opraakten. Veel paasgebruiken zijn afgeleid van dit niet-christelijke lentefeest, zoals het rapen van eieren. Later dienden de eieren voor de katholieken ook om na de 40-daagse vastenperiode weer op krachten te komen.